Nie ponoś niepotrzebnego ryzyka - przygotuj się przed wejściem na szlak

Dodane: 30-07-2016 11:11
Nie ponoś niepotrzebnego ryzyka - przygotuj się przed wejściem na szlak plecaki górskie wspinaczkowe

O karabinku wspinaczkowym

Karabinek ? podłużny, zbliżony rozmiarem do dłoni, metalowy pierścień z otwieranym zamkiem na jednym boku, służący do szybkiego i skutecznego połączenia elementów. Jeden z podstawowych składników sprzętu wspinaczkowego i speleologicznego, najczęściej fragment układu asekuracyjnego. Karabinek z technicznego punktu widzenia jest łącznikiem.

Nazwa pochodzi od zamykanego haka, na którym kawalerzyści odwieszali karabinki (z niemieckiego: karabinerhaken).

Typowy karabinek wspinaczkowy jest wykonywany ze stopów aluminium lub tytanu i cechuje się niską masą (rzędu kilkudziesięciu gramów) przy jednoczesnej dużej wytrzymałości mechanicznej.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Karabinek_(wspinaczka)


Różne formy wspinaczki

Istnieją różne oblicza wspinaczki. Można wybrać wspinaczkę wysokogórską, niebezpieczną, ale dostarczającą uprawiającym ją osobom wielu wrażeń. Można zdecydować się na zdobywanie wielkich ścian, jednak wymaga to odpowiedniego sprzętu wspinaczkowego. Bardzo popularna jest również wspinaczka skałkowa, która jest trochę łagodniejsza w formie i mogą ten sport uprawiać nawet dzieci, oczywiście pod opieką dorosłych. Dla wielu osób sport ten jest jednak dość nieobliczalny i przeznaczony dla osób lubiących ekstremalne przeżycia. Pomimo to, że jest to z pewnością niebezpieczna dziedzina sportu, staje się ona coraz bardziej popularna przede wszystkim z uwagi na to, że istnieją naprawdę dobre sprzęty zwiększające bezpieczeństwo podczas wspinania.


O technice asekuracji własnej

Wspinanie z własną asekuracją wymaga znacznie większego doświadczenia niż wspinaczka sportowa. Prócz umiejętności wspinaczkowych wymagana jest wiedza z zakresu poprawnego zakładania punktów asekuracyjnych.

Do budowy przelotów podczas wspinaczki z własną asekuracją używa się kości biernych oraz mechanicznych (friendów), osadzanych w szczelinach i otworach skalnych, a także pętli zakładanych na turniczki lub duże bloki skalne, względnie przeciąganych przez skalne ucha. Poprawnie osadzony przelot powinien wytrzymać udar dużej siły działającej z określonego kierunku przy ewentualnym odpadnięciu, a ponadto nie powinien wypaść przy lekkich szarpnięciach w szerszym zakresie kierunków, związanych z ruchem liny przy wspinaniu się ponad osadzonym przelotem. Osadzanie kości w szczelinie skalnej w taki sposób, by ograniczyć ryzyko przypadkowego wypadnięcia, nazywane jest zacieraniem. Do wyjmowania zatartych kości (a także głęboko wsuniętych friendów) używa się jebadełka. Do przenoszenia dużej ilości szpeju, nieodłącznie towarzyszącemu wspinaczce z własną asekuracją, używa się szpejarek.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Asekuracja_w%C5%82asna